İnsan, doğayı dönüştürerek ve değer üreterek var olan bilinçli bir varlıktır. İnsanın yarattığı hiçbir değer emek olmadan ortaya çıkmaz. Bu nedenle emek yalnızca ekonomik bir faaliyet değil, aynı zamanda insanı insan yapan temel varoluş koşuludur. “Emek olmadan yemek olmaz” sözü, halk bilgeliğinin yalın ama derin bir ifadesidir. Emek; yaratmak, yaşatmak, paylaşmak ve dünyayı dönüştürmektir. Bu anlamda emek, aynı zamanda sevgidir. Çünkü sevgi üretmektir, korumaktır

Gün geçmiyor ki Aleviler hakkında akla, mantığa ve tarihsel gerçekliğe sığmayan karalamalarla karşılaşılmasın. Üstelik bu söylemlerin kimi zaman kendisini “aydın”, “ilerici”, “cumhuriyetçi” olarak tanımlayan kamuoyunda tanınmış kişilerden gelmesi ayrıca düşündürücüdür. Çünkü aydın olmak, yalnızca bilgi sahibi olmak değildir; yaşadığı toplumu tanımak, insanı anlamak ve hakikati önyargıların sisinden ayırabilmektir. Aydın insan kulaktan dolma söylentilerle, tarihsel

21. yüzyılda insanlık büyük bir paradoks yaşıyor. Öyle ki bilimsel ve teknolojik gelişmelerin doruğuna ulaşıldığı, üretim kapasitesinin tarihte görülmemiş ölçüde arttığı bir çağda; yoksulluk, eşitsizlik, savaş, ekolojik yıkım ve emek sömürüsü de derinleşiyor. Bu çelişki tesadüf değildir; kapitalist sistemin yapısal karakterinden doğmaktadır. Bugün karşı karşıya olduğumuz kapitalizm, yalnızca ekonomik bir model değil, aynı zamanda bir uygarlık anlayışıdır. Her şeyi

Bilinçaltı, insanın farkında olmadan duyguların, düşüncelerin, isteklerin ve bastırılmış eğilimlerin saklı bulunduğu zihin alanıdır. İnsan çoğu zaman orada taşıdıklarının bilincinde değildir; ancak bunlar zamanı geldiğinde sözle, davranışla ve tutumla açığa çıkar. Freud’a göre, insanın dili, yalnız bilinçli düşüncenin değil, bilinçaltının da aynasıdır. Bastırılmış her duygu ve düşünce, uygun koşullar oluştuğunda bir biçimde açığa çıkar. Bu açığa çıkış, kişinin